My journal hiking the Cape Wrath Trail, Scotland

Been there, done it!! Read here my solo hike journal: Cape Wrath Trail.

Day of departure

Today I am leaving for the Highlands to hike the Cape Wrath Trail. It going to be challenging. For me it does, because I do not know what to expect exactly. It is pushing the limits for me in the sence it is a trail on the map/ in the books, but not really on the ground. Na paths often or sometimes, no signs, just roaming empty mountains. And the weather, of course. But all is in order: maps, GPS, compass and SPOT device for emergencies. Food with me to last a day or five. So not enough at all and thus I have to rely on what the trail provides. All equipment adjusted to wet, cold and windy circumstances. This for more than two weeks hiking. But it is pushing a limit for me. Not the disctance, but especially the new aspects of it. Yesterday it made feel a bit like 'what was I thinking?' Anyway, I am off and the whole experience will at least keep me busy with other things than the daily stuff at work. Reload and happy to hike again since last year my planned trip was cancelled. And it is exactly five years ago I was in Scotland. Together with Judith doing a road trip through the Scottish Highlands.

Only toilet paper and construction tape

Only toilet paper and construction tape are the things to buy. Then I am ready for hiking the Cape Wrath Trail in Scotland. Hope the gods will grant Scotland some reasonable weather I can enjoy as well. The weather forecasts this week are reasonable for the coming week. Average 12 degrees and not much rain. That will be the week before I arrive.

I fly to Ingverness. Direct flight. The next day a bus to my starting point of the trek, Invergarry. Thus cutting the CWT with 2 days. Was necessarry too since time slot was a bit too tight. So guess I will be walking around at least 17 days. That is 17 days wet feet. For this I bring the construction tape. Sealing off blisters.

The thing I look must forward to, is pitching my tent in the totally deserted landscape for the night. Being completely alone with no habitation for miles and miles in the darkest of nights. Must be fantastic. And of course the incredible landscape where I am allowed to roam freely. Without a doubt, the first 4 or 5 days will be hell mentally and psysically, but I am confident I will pull myself through!

Off grid on grid, Cape Wrath Trail

Ik ben aan het pielen. De Cape Wrath Trail (CWT) is een ongemarkeerde route van ruim twee weken. Niet alleen ongemarkeerd, maar ook vaak geen (herkenbare) paden. Dus double off grid. En dan is het mobiele netwerk beperkt; triple off grid. Om je weg te vinden heb ik inmiddels (te veel) kaarten gekocht. Een kaart is één, maar dan weten waar je bent op die kaart, is twee. Ik had jaren geleden een GPS gekocht, een Garmin eTrex30. Nooit gebruikt. Omdat er beperkt dekking is voor het mobiele netwerk, leek mij dit apparaat mij van nut te kunnen zijn. Immers, het heeft direct verbinding met de rond onze planeet cirkelende satellieten en dan kan ik aan de hand van mijn loopkaarten weer bepalen waar ik ben ergens in de wildernis van de Schotse Hooglanden. Dus weer iets van on grid. Dus ik mijn Garmin eTrex30 weer opgesnord tussen mijn troep, afgestoft en sinds jaren weer voorzien van batterijen.

Keurig geeft het de GPS-coördinaten weer: "52.366754, 004.560732". Om zeker te zijn, vergeleek ik die met de coördinaten van mijn wandelkaarten. Blijkt dat de kaarten een ander geometrisch systeem hebben; het Britse grid (Ordnance Survey, OSGB). Maar -gelukkig- mijn eTrex30 kan ook op Brits grid worden gezet. Dus na enig gepuzzel lukte me dat ook. Alleen dan gaat er een wereld voor je open. Er blijken wereldwijd vele geometrisch systemen te zijn en het Britse is ook nog eens verdeeld in gebieden. Daar zijn het Britten voor. Too much grid. Ik verblijf voornamelijk in de vakken NC en NG van het Britse grid. Om nu te weten of mijn eTrex30 correspondeert met mijn kaarten, moet ik eigenlijk in Schotland zelf zijn om het tet testen. Ik probeerde het op Den Haag om te zien of ik het ging begrijpen. In plaats van het GPS-coördinaat "52.366754, 004.560732" kwam het OSGB coördinaat "TO 29385 60613" tevoorschijn. Dus twee cijferreeksen. Je kunt Den Haag wel testen op OSGB, maar dan weet je nog niet zeker of het klopt als je in Schotland bent. En het geeft een andere codering die begint met TO. Waar sloeg die TO op? Via grid converters websites op internet blijft het maar een ingewikkeld verhaal. Ik probeerde het op de coördinaten van Cape Wrath. Volgens GPS zou dat "N 58.62864, W -5.01251" (het minteken omdat het ten Westen is van de 0 gradenlijn. Ja, je moet scherp zijn) moeten zijn, wat correspondeert met "25118 75078". Alleen, als ik mijn kaart erbij pak, komt die NC coördinaat niet helemaal overeen. Wel bijna. Maar is bijna goed genoeg? En als je de kaartinstructie moet geloven, zou het coördinaat van Cape Wrath "NC 260745" moeten zijn. Eén cijferreeks dus en geen twee. Wat je als volgt moet lezen: Easting 26 en 0 tenths, Northing 74, en 5 tenths. Dat lijkt niet op "25118 75078" gevonden via een converter en ook totaal anders dan de wijze van schrijven van het OSGB-coördinaat van Den Haag. Snap er nog niet veel van. Dus er is grid, maar hoe erop te komen? Volgende weekend maar naar De Bever en kijken of ze me kunnen adviseren. En kijken of ik niet een kaart kan bestellen die ik kan uploaden op mijn eTrex30. Ik had het apparaat al met USB aan mijn laptop verbonden maar ontdekte nergens hoe ik dan iets kon uploaden. De eTrex30 ging bovendien op zwart, hoewel ik wel alle bestanden kon verkennen. Waarschijnlijk heb ik een sim nodig waar de kaart op staat. Ik zag dat er een sim in kan. Als ik dat heb, dan is het volgens mij sowieso opgelost.

Al wel mijn vliegticket naar Inverness geboekt. Een directe vlucht voor 200 euro. Best OK. Een een hotel geboekt voor een nacht. Ik wilde ook al een buskaartje kopen voor de dag erop om naar het startpunt te gaan van de trek, maar dat werd weer te complex. Lukte me niet die dag te boeken. Dus maar een mail gestuurd aan de busmaatschappij om me te helpen. Zag, ten slotte, dat er voldoende outdoor winkels zijn in Inverness om nog een gastankje aan te kunnen schaffen, want dat gaat niet mee met de bagage op het vliegtuig.

Heroriëntatie nieuwe trek: CWT

Ik stond helemaal klaar vorige maand september om de zestien etappes van de GR20 op Corsica te gaan lopen, maar door onverwachtse, trieste familie-omstandigheden moest ik dat daags voor vertrek annuleren. Ik had al gepakt. Een nieuwe hike zat er niet in op korte termijn vanwege mijn werk -ik heb momenteel een dubbele baan- en invallende kou in Europa. Maar inmiddels heb ik weer zicht op een planning voor begin 2017. Vanaf april kan ik redelijkheid verlof opnemen. De zomervakantie volgende jaar is voor het gezin. Gebonden aan de leerplicht, gebonden aan de drukke zomervakantie. We richten ons op eind juli, misschien zuid Frankrijk of noord Spanje. Dus moet ik ergens ruim voor of ruim na de maand juli gaan trekken anders is mijn afwezigheid op het werk te lang. Ruim na juli, duurt me te lang. Alsnog de GR20 lopen, valt daarmee af, want dat moet in september bij voorkeur. Balen. Het was oktober 2015 dat ik mijn laatste trek heb gedaan van een weekje in Spanje en mijn laatste vakantie met het gezin was juli 2016, twee weekjes. Dus hard toe aan vrij-zijn en onstpanning, hard toe aan een hike bovendien. Een jaar niet gehiked. Met andere woorden, wordt het voorjaar 2017.

Dit tijdstip maakt het nog niet eenvoudig. Veel van de Europese bergen zijn besneeuwd en in Scandinavië is het te winters. Op IJsland staan de rivieren te hoog vanwege de smeltende sneeuw. Dan kom je weer op het zuidelijk halfrond terecht of bijvoorbeeld Nepal, wat in de maand mei op zich kan. Maar eigenlijk wil ik niet ver weg. En dan nog eens een lange tocht van minimaal twee weken, is mijn voorwaarde. Deze zaterdag was ik naar De Bever bij station Holland Spoor in Den Haag om daar de reisgidsenafdeling eens te raadplegen om inspiratie op te doen. Internet met al die gerichte sites -veelal reclame voor commerciële sites- die je worden opgedrongen door Google, zoekt zo lastig. Getraumatiseerd kwam ik bij De Bever vandaan. Nauwelijks hikinggidsen, uitgezonderd Europa, maar ook dat hield niet bepaald over. Vandaag wat oude reisgidsen geraadpleegd -ik heb inmiddels ruim vier boekenplanken aan reisgidsen gespaard- en zo kwam ik op Schotland en wel de Cape Wrath Trail (CWT).

'A long tough trek through some of the most majestic, remote and stunningly beautiful landscape you could dare imagine. The Cape Wrath Trail is a challenging and often remote route which, in essence, could be described as the hardest long distance backpacking route in the UK' (Cameron McNeish).

Een tocht van twee tot drie weken. En die schijnt in het voorjaar te kunnen. Judith gaat ook in het voorjaar met vriendinnen naar Engeland, ook om te lopen. Dus ik moet ervoor of erna. De CWT is niet al te bergachtig. Vooral lang, niet gemarkeerd, soms nauwelijks paden, door moeras (bog) en vooral desolaat. Met mijn aftakelend gestel misschien geen gek idee om dit te gaan doen. Niet te fel klimmen, maar wel lang in touw. Het weer is natuurlijk een factor op zich en ook het feit dat je redelijk zelfvoorzienend moet zijn; wat wel weer drukt op het gewicht van de rugzak. En een leerervaring met navigatie. Geen grote aantallen hikers die deze route lopen of gelopen hebben, merk ik op internet. Afin, voor verdere studie direct via de site van mijn favoriete boekhandel Van Stockum aan het Spui een drietal (hike)gidsen van de CWT besteld. Meer kon ik er niet vinden. Als ik ze binnen heb maar verder puzzelen.