My journal hiking the Cape Wrath Trail, Scotland

Been there, done it!! Read here my solo hike journal: Cape Wrath Trail.

Off grid on grid, Cape Wrath Trail

Ik ben aan het pielen. De Cape Wrath Trail (CWT) is een ongemarkeerde route van ruim twee weken. Niet alleen ongemarkeerd, maar ook vaak geen (herkenbare) paden. Dus double off grid. En dan is het mobiele netwerk beperkt; triple off grid. Om je weg te vinden heb ik inmiddels (te veel) kaarten gekocht. Een kaart is één, maar dan weten waar je bent op die kaart, is twee. Ik had jaren geleden een GPS gekocht, een Garmin eTrex30. Nooit gebruikt. Omdat er beperkt dekking is voor het mobiele netwerk, leek mij dit apparaat mij van nut te kunnen zijn. Immers, het heeft direct verbinding met de rond onze planeet cirkelende satellieten en dan kan ik aan de hand van mijn loopkaarten weer bepalen waar ik ben ergens in de wildernis van de Schotse Hooglanden. Dus weer iets van on grid. Dus ik mijn Garmin eTrex30 weer opgesnord tussen mijn troep, afgestoft en sinds jaren weer voorzien van batterijen.

Keurig geeft het de GPS-coördinaten weer: "52.366754, 004.560732". Om zeker te zijn, vergeleek ik die met de coördinaten van mijn wandelkaarten. Blijkt dat de kaarten een ander geometrisch systeem hebben; het Britse grid (Ordnance Survey, OSGB). Maar -gelukkig- mijn eTrex30 kan ook op Brits grid worden gezet. Dus na enig gepuzzel lukte me dat ook. Alleen dan gaat er een wereld voor je open. Er blijken wereldwijd vele geometrisch systemen te zijn en het Britse is ook nog eens verdeeld in gebieden. Daar zijn het Britten voor. Too much grid. Ik verblijf voornamelijk in de vakken NC en NG van het Britse grid. Om nu te weten of mijn eTrex30 correspondeert met mijn kaarten, moet ik eigenlijk in Schotland zelf zijn om het tet testen. Ik probeerde het op Den Haag om te zien of ik het ging begrijpen. In plaats van het GPS-coördinaat "52.366754, 004.560732" kwam het OSGB coördinaat "TO 29385 60613" tevoorschijn. Dus twee cijferreeksen. Je kunt Den Haag wel testen op OSGB, maar dan weet je nog niet zeker of het klopt als je in Schotland bent. En het geeft een andere codering die begint met TO. Waar sloeg die TO op? Via grid converters websites op internet blijft het maar een ingewikkeld verhaal. Ik probeerde het op de coördinaten van Cape Wrath. Volgens GPS zou dat "N 58.62864, W -5.01251" (het minteken omdat het ten Westen is van de 0 gradenlijn. Ja, je moet scherp zijn) moeten zijn, wat correspondeert met "25118 75078". Alleen, als ik mijn kaart erbij pak, komt die NC coördinaat niet helemaal overeen. Wel bijna. Maar is bijna goed genoeg? En als je de kaartinstructie moet geloven, zou het coördinaat van Cape Wrath "NC 260745" moeten zijn. Eén cijferreeks dus en geen twee. Wat je als volgt moet lezen: Easting 26 en 0 tenths, Northing 74, en 5 tenths. Dat lijkt niet op "25118 75078" gevonden via een converter en ook totaal anders dan de wijze van schrijven van het OSGB-coördinaat van Den Haag. Snap er nog niet veel van. Dus er is grid, maar hoe erop te komen? Volgende weekend maar naar De Bever en kijken of ze me kunnen adviseren. En kijken of ik niet een kaart kan bestellen die ik kan uploaden op mijn eTrex30. Ik had het apparaat al met USB aan mijn laptop verbonden maar ontdekte nergens hoe ik dan iets kon uploaden. De eTrex30 ging bovendien op zwart, hoewel ik wel alle bestanden kon verkennen. Waarschijnlijk heb ik een sim nodig waar de kaart op staat. Ik zag dat er een sim in kan. Als ik dat heb, dan is het volgens mij sowieso opgelost.

Al wel mijn vliegticket naar Inverness geboekt. Een directe vlucht voor 200 euro. Best OK. Een een hotel geboekt voor een nacht. Ik wilde ook al een buskaartje kopen voor de dag erop om naar het startpunt te gaan van de trek, maar dat werd weer te complex. Lukte me niet die dag te boeken. Dus maar een mail gestuurd aan de busmaatschappij om me te helpen. Zag, ten slotte, dat er voldoende outdoor winkels zijn in Inverness om nog een gastankje aan te kunnen schaffen, want dat gaat niet mee met de bagage op het vliegtuig.

Bansky in Kaboel, Afghanistan

Rijdend door de straten van Kaboel, vol met bedrijvigheid, een mooi beeld van straatkunst: #Bansky

Verslag Annapurna trek, Nepal 2003

Dacht dat ik geen aantekeningen had gemaakt van deze dertiendaagse hike, maar toch! Dus alsnog opgenomen asl reisverslag.

Zie voor mijn blog van deze hike: Nepal 2003

Jomsom Trek (in reverse), Nepal 2001

Juni 2001, mijn eerste hike ever, en alleen. Annapurna Region, Nepal

Zie voor het (vanzelfsprekend) fantastische reisverslag hier.

Nieuwe hike voor 2016 gepland

Vorige jaar twee hikes gelopen: in februari in de Peruviaanse Andes en in het najaar in Catalonië, Spanje. Tweemaal met vrienden. En direct na de hike in Spanje kriebelt het weer; wat wordt de volgende bestemming? Het wordt verslavend die treks. Het mechanisme van steeds weer een nieuwe balans vinden tussen lichaam en geest. Dit jaar ga ik weer eens op mezelf, met tentje. De afwisseling met vrienden is leuk, maar alleen lopen koester ik wel. Wat vond ik dat alleen zijn geweldig in het Annapurna-bergmassief van Nepal (2001), de Hida Mountains van Japan (2012), de Torres del Paine Circuit in zuid Chili (2013) en de Els Ports Loop in Spanje (2014). Het totaal op jezelf zijn. Het maakt de ervaring maximaal intens. Wetende dat het altijd extremer kan. De enkele concessie die je fysiek maakt, is aan jezelf. Het enige wat je ritme bepaalt ben jezelf en de afstand die je moet afleggen. De enige gedachten die in je hersenen worden gepland, zijn die van jezelf. Optimale focus en het leegruimen van geestelijke ballast. Heb nooit aan yoga gedaan, maar dit stel ik me er bij voor, maar dan in een pressure cooker. En bovendien, Judith (mijn vriendin) wil me ook niet het hele jaar door in huis hebben. De bestemming wordt deze keer Corsica; de Grande Randonnée 20 (afgekort GR20). In ongeveer, en hopelijk ook, zestien dagen diagonaal over het Franse eiland van noordwest naar zuidoost, de gehele route over de bergkammen. Volgens velen de zwaarste langeafstandstocht in Europa. Volgens de statistieken haalt 1 op de 2 trekkers het niet. Medio september vertrek ik. Voor meer informatie over de GR20 klik hier.

Vijftien jaar geleden moesten mijn reizen bij voorkeur ver weg zijn. Dat begint traditioneel bij Zuidoost-Azië. Zo reis je over de wereld. En bij toeval ontdekte ik het hiken. Bij toeval, omdat sport mij niets interesseert en ik nooit op het idee was gekomen om een vakantie te wijden aan lopen. 'Wandelen' zoals ik het toen beschouwde. Maar in 2001 in Nepal ging het als vanzelf (zie hier voor het verslag van deze hike). Ik wilde naar een specifieke omgeving en de enige manier was te voet. Zo kwam het van het één het ander, en werd wat een middel was om ergens te komen, een doel op zich. En dat is de kern van de ervaring; wat het wandelen van hiken onderscheidt. Maar ik koos mijn bestemmingen nog steeds ver weg. Dat brengt nu als geluk dat ik het continent Europa vreselijk heb verwaarloosd. En dat continent heeft op deze aarde niet alleen een kolossale hoeveelheid bewaard gebleven oudheid te tonen waar je elders op de wereld lang naar moet zoeken, maar heeft ook op het gebied van hiken enorm veel te bieden. Gras is groener bij de buren, dat soort dooddoeners, maar wat je zoekt ligt onder handbereik. C'est la vie. Overal zijn bergen en gebieden waar je (veilig en alleen, niet onbelangrijk want zo valt bijna helaas het Afrikaans continent af) kunt hiken. Ook hierin is Europa bijna uniek op deze aardbol. Van Noorwegen, IJsland, Schotland, de Pyreneeën, de Alpen en Dolomieten tot de Karpaten in Roemenië. Om maar een paar te noemen. Wat een werk nog te verzetten en was ik er maar eerder achter gekomen! Nu dus Corsica, naar het trainingsgebied van het Vreemdelingenlegioen.